Herbata czerwona Pu Erh

Charakterystyka

Wiele osób docenia walory, jakimi odznacza się herbata. Jednym z sześciu jej rodzajów, według klasyfikacji sporządzonej w Chinach, w dodatku tym najstarszym, jest zielona herbata. W odróżnieniu od pozostałych typów, nie przechodzi procesu fermentacji, a jedynie obróbce cieplnej dopiero co zerwanych liści. Dzięki temu można zachować ich kolor oraz właściwości, które doceniane są przez ludzi na całym świecie. Po zaparzeniu herbata przyjmuje barwę od zielonej, przez żółtozieloną po słomkową, w zależności od wybranej odmiany. Natomiast herbata biała różni się od herbaty zielonej, tym że po zerwaniu wierzchołkowych liści z drzewa następuje krótki proces fermentacji, co daje kwiatowy smak i aromat po zaparzeniu. Dzięki temu, że liście są młode i nierozwinięte pokryte są charakterystycznym, białym puchem. Napar ma kolor żółty lub słomkowy. Dzisiaj można spotkać się również z aromatyzowanymi, bardzo smacznymi wariantami czystej herbaty białej i zielonej, do których dodawane są różne kwiaty lub owoce.

Najbardziej znane gatunki to: Long Jing, Mao Feng, Gun Powder czy Green Snail.

Właściwości

Dlaczego zielona herbata jest tak wartościowa? Przede wszystkim przez obecność cennych składników, w tym aminokwasów, steroli, witamin i minerałów, które w połączeniu pozytywnie wpływają na funkcjonowanie organizmu. Wiele osób pije ją z powodu walorów odchudzających, ponieważ herbata przyspiesza metabolizm i pomaga usunąć toksyny. Ponadto poprawia krążenie krwi i wedle przeprowadzonych badań może uchronić przed chorobami nowotworowymi, a także powstrzymać demencję. Zawiera również antyoksydanty, chociaż największą ich ilością może poszczycić się herbata biała. Poza tym, herbaty białe i zielone wyróżniają się subtelnym i bogatym aromatem, który jest doceniany przez każdego miłośnika.

Proces parzenia

Prawidłowo zaparzona zielona herbata powinna być zalana wodą w odpowiedniej temperaturze. Jej wysokość zależy od rodzaju wybranej herbaty, jednak najczęściej waha się w okolicach 60-75 stopni Celsjusza. Nie należy zaparzać jej dłużej aniżeli trzy minuty, w przeciwnym razie będziemy czuć gorzki posmak, co znacznie popsuje nam przyjemność jej picia. Oprócz tego wydzielają się garbniki, których nadmiar osłabia stawy. Walory smakowe herbaty utrzymują się aż do trzykrotnego zalania tych samych liści.

Dla jednych to propozycja w saszetce, dla drugich aromatyzowana, a dla prawdziwych smakoszów - liściasta. Można ją albo pić, albo kosztować.

Jak wybrać najlepszą?

Na początku tej niezwykłej przygody, trudno jest wyczuć różnicę między poszczególnymi gatunkami czystych naparów, bez dodatków, czyli samego suszu wytwarzanego z liści z drzewa Camelia Sinensis. Kiedy tylko poznamy, że oprócz „gotowców” w saszetce, są rodzaje liściaste, nasze spektrum smakowe zaczyna się znacznie powiększać w efekcie czego produkty w torebkach już nam przestają smakować. Zaczynamy pić napary liściaste. W pierwszej kolejności poznajemy rodzaje tzw. aromatyzowane, smakowe, czyli z dodatkiem różnych ziół, kwiatów, owoców, orzechów czy kompozycji smakowo-zapachowych. Najsmaczniejsze rodzaje aromatyzowane produkowane są w Niemczech, ponieważ duże doświadczenie i wysokiej jakości surowce spowodowały, że sztukę mieszania poszczególnych składników doprowadzono tam niemal do perfekcji. Z tego powodu w naszej hurtowni kupujemy produkty ze sprawdzonych niemieckich firm.

Wchodząc w świat herbat głębiej koneserzy zaczynają dostrzegać i doceniać napary czyste. Coraz łatwiej rozróżnić poszczególne gatunki, co przekłada się na lepsze wrażenia zmysłowe.

Po czym poznać tę naprawdę dobrą? W pierwszej kolejności powinno się wziąć pod uwagę kraj pochodzenia. Japońskie odmiany z wyższej półki (Gyokuro czy wysokiej jakości Sencha, Shincha albo najbardziej rozpoznawany gatunek japońskiej herbaty, czyli Matcha) gwarantują świeżość i wysoką jakość suszu. Dlatego dla początkujących koneserów najłatwiej jest wybrać gatunki Japonii. Jeżeli chodzi o wyroby z Chin, to w tym wypadku trzeba się zdać na profesjonalistów albo samemu być naprawdę wieloletnim koneserem. W Państwie Środka jest tak wielki wybór, że nawet człowiek tam pracujący w branży (tym bardziej „zwykły” chiński obywatel) nie jest w stanie spróbować wszystkich gatunków herbaty zielonej. Najczęściej za jakością idzie cena, chociaż w miejscach turystycznych, czyli popularnych domach typu „Tea House”, dla obcokrajowców obowiązują „ceny specjalne”. Dlatego lepiej unikać tego typów atrakcji, chyba że ktoś ma bardzo ciężki portfel i banknoty o największym nominale… Z doświadczenia wiem, że inne kraje nie produkują smacznej zielonej herbaty, więc nie warto ich brać pod uwagę.

Drugim kryterium jest oczywiście data produkcji: im wcześniej produkt został zapakowany, tym lepiej. Następnie, patrzymy na liście. Duże liście nic nie mają wspólnego z jakością, często jest wręcz na odwrót. Najlepiej wybierać drobne, oczywiście całe, jasnozielone. Dlaczego? Po pierwsze: nieduże, jasnozielone liście świadczą o młodym wieku; po drugie: w młodych liściach jest znikoma ilość szkodliwych substancji, np. metali ciężkich czy nadmiaru fluoru itp.; po trzecie: po zaparzeniu mają najbardziej „świeży” smak i są po prostu przepyszne.

Trzecim kryterium będzie proces mechanicznego przetworzenia liścia. Jeżeli listki są połamane, poprzecinane, podziurawione, czy pokruszone oznacza to jej niższą jakość, tym bardziej jeżeli herbata jest przetwarzana maszynowo, w dużych ilościach czy na dużą skalę i czy jest to produkt przeznaczony na eksport. Najlepszą jakość liści otrzymuje się przy ręcznym zbieraniu, gdzie prawie każdy listek jest dokładnie oglądany przed zerwaniem z drzewa; maszyna nie jest w stanie tego zrobić, co więcej „kombajny” kaleczą i niszczą liście na drzewie. Przede wszystkim należy kierować się własnym smakiem i czerpać jak największą przyjemność z picia naparu i nie torturować się przy jej kosztowaniu. Często ludzie zmuszają się do picia odmiany zielonej, bo „odchudza” albo „jest zdrowa”. Do zaspokajania pragnienia i odchudzania lepiej jest już pić czystą wodę, czyli H2O.